There is a charm about the forbidden that
makes it unspeakably desirable."
Mark Twain
“Uban tas motel, Sir,” tiaw ni Joy.
“Di puwede, luya nas manoy,” balik tiaw ni Dick.
“Di gyod ka magmahay, Sir, kay makabuhi kog patay.”
Sa sinugdan, hilasan si Dick sa sinultihan ni Joy. Apan naanad ra siya sa prangka ug mahagiton niining pasiaw.Kasagarang bisita ug kaila ang pagtagad ni Dick sa babaye. Apan sukad siya makahibalag og kahibulogang textmate, naintriga na siya kang Joy. May miturok nga talagsaon kasibot niya ngadtos babaye. Nagtuo si Dick nga si Joy ang iyang teksmet. Labi na nga dili motubag ang kateks kon iyang tawgan.
Unang nakita ni Dick si Joy dihang nakighinabi kini sa iyang mga sakop sa opisina. Ug gidakop ang iyang panan-aw sa nipis ug huot niining panapot nga nagpadayag sa seksi niining lawas. Labaw sa kasarangan ang pamarog ni Joy. Ilabi na nga taas ang tikod sa iyang sapatos.
“Si Joy, Sir,” pagpaila ni Celso nga miluwat sa iyang pag-agbay sa babaye.
Senior staff si Celso sa opisina. May pagka bolero ug pagka palakero.
Si Dick ang bag-ong hepe sa usa ka ahensyang nasyonal nga may opisina sa Kapitolyo sa Misamis Oriental. Gikan siya sa kanhi niyang assignment sa pulo sa Camiguin.
“Guwapo man diay inyong sir. Maayong hapon, Sir Dick.” Walay pagkataha nga mitimbaya ang bisita.
Single parent si Joy kay bulag sa iyang ka-live-in. May usa ka anak lalaki nga nagtungha sa elementarya. Namaligya siyag alahas nga iyang ipautang sa mga trabahante sa kapitolyo ug sa balay-dakbayan sa Cagayan de Oro. Daghan siyag suki.
Nagtuo si Dick nga ang pamisti, pasiaw ug mahagitong sinultian ni Joy usa ka taktika aron masuod ug mabihag ang iyang mapiling suki o kustomer. Si Dick mismo wala makabalibad sa relo nga gibaligya ni Joy kaniya.
“Uy, bag-o atong relo, da. Ug nagbinag-o ang akong bana kay gold inay silver,” matod pas asawa ni Dick.
“May namaligyag alahas sa opisina. Pautang.”
“Si Joy, no?” sukna ni Rose.
Nahibalag ni Rose si Joy dihang nakabisita siya sa opisina sa iyang bana. Wala siya makaangay sa hitsura, taras ug sinultihan ni Joy.
Selosa ang asawa ni Dick. Sobra ka selosa. Butang nga nahimong pabilo ug sugnod sa away sa magtiayon. Ug bisan pa gani sa uyab pa sila.
“Di ko gustong makigbarkada ka ni Ruby,” badlong ni Rose.
Managtrato pa sila niadto ni Rose. Estudyante sila sa Xavier University.
“Uyab man siya ni Rico.”
“Basta di ko gustog kiatan.”
Bisan ang dili tawo selosan ni Rose.
“Rose, kinsay galampas sa tanom?” pangutana ni Dick nga mao pay pag-abot gikan sa iyang opisina. Didto pa sila niadto nagpuyo sa lungsod nga kasikbit sa Cagayan de Oro City.
“Ako,” isog nga tubag sa asawa.
“Pastilan! Ngano tawon?”
“Kay nahurot na ang imong panahon diha sa imong garden.”
Bag-ong minyo sila niadto ug buros si Rose sa una nilang anak. Wala makahuman sa pagtungha si Rose kay sayong naminyo.
“Maayo pang baboy kay unahon pagtimbaya sa imong pag-abot,” reklamo ni Rose usa niana ka adlaw.
Dagko na ang ilang mga anak ug dili na puwedeng moburos si Rose.
“Maunag tagad kay tua mas silong,” pangatarongan ni Dick.
“Bitaw. Apan ayaw katingalag motuskig nang imong baboy,” pasidaan sa asawa.
Wala na mahibulong si Dick nga bisan ang baboy selosan sa iyang asawa. Nagpasalamat siya nga way nahitabo sa ilang baboy nga gitangkal luyo sa ilang balay.
Walay makalusot sa pagka madudahon ni Rose.
“Kadaghan bas imong Facebook friends. Mga babaye ug batan-on pa,” sukna sa asawa.
“Frens ra man.”
“Unsay frens? Kalibotan kog may ka-chat ka. Pagbantay kay ilabay ko nang imong mobile wi-fi.”
Wala mabalaka si Dick sa bag-ong bahad sa iyang asawa. Wala may dautan niyang gibuhat. Mahilig lang siya sa social media. Malingaw siyag tan-aw sa mga hulagway ug basa sa mga posting sa Facebook. Ug sa pag-like, pag-comment ug pag-share.
Diha na si Dick gibatig kabalaka dihang may kateks na siya sa selpon. Dakong giyera kong mabasahan sa iyang asawa. Hinuon, wala magpakitag talagsaong kaikag ang iyang asawa sa iyang selpon. Apan walay kompiyansa si Dick. Kanunay niyang gitakin ug gi-silent mode ang iyang celpon kay basig sekretong mangusisa si Rose.
Usa na ka bulan ang pagbinayloayg teks ni Dick ug sa kahibulongang babaye.
“Gud pm Sir. Ngita ko teksmet. Ok ka?” Unang teks nga iyang nadawat.
Wala tubaga ni Dick. Nagtuo siyang gikan kadto sa usa bilyakong tawo nga wa nay laing nakitang kalingawan. Apan padayon siyang nakadawat og teks. Bisag kanus-a ug bisag asa siya.
Usa ka adlaw mibalos si Dick og teks: “Tabi kinsa ni?”
“Secret admirer.”
“Kaila ta?”
“Sure.”
“Nganong di ka magpaila?”
“Waitng 4 d rght time. Yawg kahadlok asawa Sir. Kep man ko secret.”
“Di ko hadlok sa asawa?” balos teks ni Dick nga natandog ang garbo.
Tungod niadto, sa unang higayon ug sa panuigon nga kalim-an ka tuig nakabaton og higala si Dick diha sa teks. Labaw pas higala kay ang ilang mga mensahe iya man sa mga managhigugmaay.
KARONG buntaga dakong hagit ang giatubang ni Dick. Sabado ug walay opisina busa nagpalabay siyag oras diha sa balkon. Nagbasa siyag sugilanon sa Bisaya Magazine dihang mikiring ang iyang selpon.
“Kta ta Sir dd2 Blewberry Café.” Gikan sa iyang teksmet.
Wala dayon makatubag si Dick. Gusto niyang makigtagbo sa iyang teksmet apan hadlok siyang mabisto sa iyang asawa.
“Basta Sir kta ta kon lab ko nimo.”
Ug gisundan: “Paabot ko dd2. Kon d ka abot d na ta frens. D na ko teks.”
“O cge kta ta b4 lunch.” Balos teks ni Dick nga naghunahuna unsay ipamasangil kon mangutana ang iyang asawa.
Naulian ang kahigwaos ni Dick dihang naligo ang iyang asawa, nag-ilis ug nananghid nga may lakton.
“Ikaw una dinhi, Lang, kay naa miy lakaw sa akong amiga. Paglung-ag lag imong paniudto kay hapon na ko kauli. Naa pay sud-an sa ref, inita lang.”
“Mao ba?” tubag ni Dick nga morag gitughag milagro.
Usa ka malamatong talan-awon ang mihagwa sa alimpatakan ni Dick. Ang bugdong dughan ug igwad nga sampot ni Joy. Siguro siyang si Joy ang iyang teksmet. Kiaton si Joy ug dili niya palabyon kon gusto sa babaye nga mo-check-in silag motel. Dakong kahinam ang gibati ni Dick.
Human maligo, mamalbas ug manipilyo, misulod si Dick sa lawak-katulganan sa mag-asawa aron mag-ilis. Hinlo ang ilang kuwarto. Han-ay ang mga butang ug dili gubot. Bag-ong laba ang mga kurtina. Gibuksan ni Dick ang aparador. Maayong pagkahapnig ang pinilo niyang breps, panyo ug ubang mga butang sa taglawas. Ug sayon pangitaon ang binitay niyang sinina ug karsones.
Kugihan ug matubayon si Rose sa iyang kaakohan sa panimalay. Limpiyada ug dili gustog kalat. Kining maayong gawi wala kaayo matamod sa bana kay natabonan sa daotang gawi sa asawa sama sa pagka selosa. Gipakamaona ni Dick ang mga maayong binuhatan ni Rose sama sa pag-alima sa ilang mga anak. Kaganiha, lamian ang ilang pamahawng itlog estrelyawo ug isdang eskabetse apan wala gani siya makasultig gamayng pulong sa pagdayeg.
Gibalhin ni Dick ang iyang panan-aw didtos duha ka kuwadro duol sa tokador. Unang misangit sa iyang panan-aw ang hulagway sa duha ka batan-on human mosaad nga “mag-unongay sa kalipay ug kasakit”, dayon didto sa hulagway sa tulo ka mga batan-on nga bunga sa ilang kaminyoon.
DIDTO sa Brewberry Café & Restaurant, kalit miluag ang dughan ni Rose. Iyang gibasa pag-usab ang teks nga iyang nadawat:
“Sori d nko mahimo limbong akong asawa. Ayaw na ko paabuta.”
Gaan ang lawas ni Rose nga mitindog ug migawas sa kan-anan. Mipara siyag taksi ug nagpahatod sa Limketkai Mall. Didtos Robinsons Department Store namili siyag kamisang ikatulog. Unyang gabii, sorpresahon niya ang iyang bana. Magsul-ob siyag sida ug sihag nga night gown.
