Dreams are reality waiting to happen.
Nick Jonas
HAPON. Sa Cashier 3 sa Department Store, Limketkai Mall.
Mederetso siyas Cashier 3 human makapili sa sapatos nga iyang paliton. Taas ang linya sa mga kustomer. Nagpaabot siyas iyang turno, dihang namay-ongan niya ang babaye nga iyang gisundan.
“Glenda?”
“Ikaw diay, Edwin.”
“Komosta?”
“Nia, nanay na. Ikaw?”
“Ulitawo gihapon.”
“Mao ba, nganong wala ka magminyo?”
“Nabiyaan kos tren,” pasiaw niyang tubag.
Kanhi niyang hinigugma si Glenda. Dugay na silang wala magkita.
“Ikaw rang usa?”
“Kauban nako ang akong bana ug duha ka bata. Tua silas Children Playhouse.”
Gusto pa unta niyang ikahinabi si Glenda, apan miabot na ang turno niini sa pagbayad sa mga underwear nga gipalit.
“Edwin, biyaan ka nako kay basin pangitaon kos akong bana. Puli-puli mig bantay sa mga bata samtang nagdula.”
“Aw, o sige.”
Giubanan sa iyang mga mata si Glenda nga nagpalayo, hangtod nga kini nakagawas sa Department Store.
Nasagmuyo siya. Minyo si Glenda samtang siya nagpabiling ulitawo. Gikamlot ang iyang galamhan sa talagsaong pagbati. Sa unang higayon, nagmahay siya sa dagan sa iyang kinabuhi. Sa iyang pag-inusara. Kon nagminyo siya, sama kang Glenda duna na untay siyay mga liwat. Ug kapikas nga makauban niya sa kilumkilom sa iyang kinabuhi. Apan morag di gyod kudlit sa iyang palad nga maminyo. Dihang nagkabulag sila ni Glenda, nawala ang iyang gana sa pakiglambigit sa babaye. Hangtod nalingag siya sa iyang trabaho ug nalipat sa pagpanglabay sa mga katuigan. Nabiyaan siyas tren.
Karon nga nagkasugat ang ilang dalan sa kanhi niyang hinigugma, gibati niya ang wala damhang kahaw-ang sa iyang pag-inusara. Nakapangutana siyas kaugalingon kon angayan pa ba siya magminyo? Gani, nangandoy siya nga maminyo. Apan kinsay makigminyo sa usa ka edaran?
HAPON. Sa atrium sa Limketkai Mall.
“Uy! Edwin, ikaw ni?”
“Oo! Ikaw si Glenda? Komosta?”
“Nia, lola na, ikaw?”
“Ulitawong gurang.”
“Ha! Wala ka magminyo?”
“Nalimot ko.”
“Mao ba?”
“Upat ug tunga sa dekada nga wala ta magkita.”
“Bitaw, karon puti na ang atong buhok.”
“Wa ka magdali?”
“Nag-window shopping ko. Way angayng dalian.”
“Hilig gihapon kag pizza?”
Mipahiyom si Glenda ug miyango.
“Kon mao, mosulod tas Greenwich. Didto ta mag-estorya.”
Duol ra ang Grenwich sa atrium. Tapad silang naglakaw sa lapad nga pasilyo.
Sulod sa Greenwich.
“Glen, unsay imo?”
“Hawaian ug cold tea, please.”
“Sige, tuay bakanteng lamesa sa ngilit. Adto paabot samtang mag-order ko.”
Nag-order siyag duha ka single-size hawaian pizza ug duha ka basong cold tea.
Milingkod siya atbang ni Glenda. Taudtaod miabot ang ilang order. Nagtabi sila samtang nagmeryenda. Iyang nasigpatan ang singsing sa tudlo ni Glenda.
“Tabi, kinsay ngalan sa imong nabana?”
“Rogelio Kwan. Klasmyt nakos hayskol.”
“Ka suwerte niya. Komosta siya?”
“Patay na siya. Tulo na ka tuig.”
“Sori. Pila diay inyong anak?”
“Upat. Duha ka babaye ug duha ka lalaki. Minyo sa silang tanan. Ang kamanghoran nagpuyo dinhis CDO kay taga dinhi ang iyang bana. Maoy akong gibisitahan karon.”
“Mao ba? Suwerteng nagkahibalag ta.”
“Nagkita ang kasili ug luwag. He-he-he!”
“Siaw gihapon ka.”
“Ikaw, always a gentleman.”
Nahimong seryoso ang panagway ni Glenda.
“Sori, Ed, sa nahitabo kanato. Mea culpa, akong sala.”
Maingon nga si Glenda ang mibulag kaniya kay kalit giputol niini ang ilang komunikasyon dihang didto na siya sa iyang puluy-anan. Nahitabo kini duha ka bulan human sa ilang paggraduwar sa Xavier University.
“Ako na tong gilubong sa kalimot.”
Tinuod, apan karon nga nagkakita sila si Glenda, kalit mibuhagay ang iyang talagsaong pagbati ngadto sa kanhing hinigugma. Gibitad siya sa kamot sa kagahapon. Daklit mipasundayag sa iyang alimpatakan ang malipayong mga yugto sa ilang paghigugmaay.
“Ed, nganong wala ka magminyo?”
“Wala koy suwerte sa babayeng gusto nakong makasalo sa salag sa kaminyoon.”
Buot niyang sultihan si Glenda, nga siya ang babayeng gusto niyang mahimong asawa. Apan wala niya kini ibungat.
“Glen, unsay imong trabaho human nakatapos sa kolehiyo?”
“Nagtrabaho kos opisina sa mamahandi sa among dakbayan. Apan miundang kog trabaho ug gigahin ang panahon sa pag-atiman sa among mga bata. Gusto ni Roger kay paigo man ang iyang kinitaan sa negosyo nga ibuhi sa iyang pamilya. Ikaw?
“Nagtudlo kos College of Business Administration sa XU. Retirado na ko. Duha na ka tuig.”
“Nia ka nagpuyo sa dakbayan?”
“Naa koy balay sa usa ka subdibisyon sa Upper Carmen.”
“Nag-inusara ka?”
“Naa koy working student. Akong pag-umangkon. Ikaupat ni nga pag-umangkon nga akong gipaeskuyla.”
“Siguro miangay kas imong trabaho ug kinabuhi. Bata ka tan-awon sa imong edad.”
“Ikaw sad, maanyag gihapon.”
Namula ang nawong ni Glenda.
“Bola. Apan salamat.”
“Nagdamgo baya ko nimo gabii. Natingala ko kay dugay na man kong wala maghamdom nimo. Batan-on kas akong damgo.”
“Mao ba? May nabasa ko nga nag-ingon: Dili mapanas ang mga karaang kasinatian sa kasuokan sa utok. Usahay molutaw kini sa damgo.”
“Daghan kog damgo sa mga karaang lugar ug panghitabo, apan mao to ang unang higayon nga nagdamgo ko nimo.”
Sa iyang damgo, naamgohan niya nga dakong sayop ang iyang desisyon nga magpabiling ulitawo. Nagmahay siya. Gidughit ang iyang galamhan sa damgo ug nagbilin kinig dakong haw-ang sa iyang dughan. Hinungdan nga nangindahay siya nga makakitag babaye nga minyoan. Apan kinsa may makigminyo sa usa ka edaran? Gusto niyang isugid kang Glenda ang iyang naglahugayng gibati sa iyang damgo apan gipugngan niya ang iyang kaugalingon.
“Glen, hangtod kanus-a ka dinhi?”
“Mouli na ko ugma.”
“Sa Pagadian City?”
“Sa Pagadian City.”
“Mohatag kos akong selpon namber.”
“Sige, Ed, kay mohatag sad kos ako.”
Nagbayloay silag kontak namber.
“Glen, kanus-a ka makabalik dinhi?”
“Sunod bulan, Ed.”
Magpaabot kos imong pagbalik, mohunat na unta siyag bungat, apan iyang gipakgang ang iyang kaugalingon.
Iyang giubanan si Glenda sa gawas sa mall nga may mga taksi nga nagparada.
“Salamat sa imong pakighinabi kanako. Ug hapi trip.”
“Way sapayan. Nalipay ko nga nagkita ta.”
Sa pagsud-ong niya sa pahiyom ni Glenda, nasiguro niya nga dili damgo ang ilang wala damhang panagkita.
